slogan

   ""Ιστοχώρος Γνώμης και Ελεύθερης Έκφρασης""

Xpert Access

search

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ Χ. ΚΑΦΥΡΑ

                 KAFIRAS E-AFTODIOIKISI GR

Συζητάμε σήμερα ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα σε σχέση με την αξιολόγηση του υπάρχοντος Περιφερειακού Πλαίσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΠΠΣΧΑΑ) και το θεωρώ σημαντικό επειδή η χωροταξία είναι μια διαδικασία επέμβασης του πολιτικού στοιχείου (όπως εμάς τους Περιφερειακού Συμβουλίου) στις διάφορες βαθμίδες ενός κοινωνικού σχηματισμού, που έχει ως στόχο να ρυθμίσει τις αντιθέσεις στο χώρο και η χωροταξία διαμορφώνει το παρόν και προγραμματίζει το μέλλον και εντάσσεται στους πρωταρχικούς σκοπούς του σύγχρονου κοινωνικού κράτους.

Περισσότερα...

Η ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

                skouries1

 

Μπόμπολας και κράτος πάνε χέρι-χέρι, φέρτε στο βουνό το Γιάννη Πρετεντέρη (@antigoldgreece)

Αλ.Παπαρήγα: Ο λαός να ανακαλύψει τη δύναμή του και μαχητικά να τραβήξει προς τα μπρος

               0238464001361355208

 

Σε δηλώσεις που έκανε σήμερα Τετάρτη από το χώρο της απεργιακής συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, σημείωσε πως «Ο εργαζόμενος λαός που υποφέρει μία απόφαση πρέπει να πάρει. Να ανακαλύψει τη δύναμή του και μαχητικά να τραβήξει προς τα μπρος, προς τη ρήξη και την ανατροπή, ως το τέλος. Διαφορετικά θα βρεθεί με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο».

Περισσότερα...

Μανωλης Γλέζος : οι πλάτες μας, είναι δικές μας πλάτες!

                  manolis glezos

 

Ο Μανόλης Γλέζος μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs.gr με αφορμή τη γενική απεργία της 20ής Φεβρουαρίου 2013.

Κρ.Π.: Εν όψει της γενικής απεργίας που θα γίνει στις 20 Φεβρουαρίου, θα θέλατε να επισημάνετε κάτι;

Μ.Γλ.: Επισημαίνω το γεγονός, κατ’ αρχήν, ότι ο αγώνας των εργαζομένων είναι η απάντηση στην πολιτική της ηθικής και οικονομικής τους εξόντωσης. Γιατί τονίζω και επιμένω στην ηθική πλευρά του ζητήματος; Διότι υπάρχει ένα αναπάντητο ερώτημα από την πλευρά των Τροϊκανών και της κυβέρνησης που έχει άμεση σχέση με αυτό το πρόβλημα: Γιατί, ενώ δεν ευθύνεται ο ελληνικός λαός για την κρίση που έχει προκληθεί στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, να πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα; Πρώτα και κύρια οφείλουν να απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα, όλοι όσοι υποστηρίζουν την Τρόϊκα, κι αυτοί που εκτελούν τις εντολές της. Κόψανε μισθούς, κόψανε μεροκάματα, κόψανε συντάξεις, κόψανε επιδόματα όλων των τύπων και των κατηγοριών, έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο απελπιστικό, και δεν εννοούν να δώσουν απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα. Με τα χρήματα που αρπάξανε από το λαό, πήγανε να σώσουνε το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. 180 δις έχουν πάρει ως τώρα οι τράπεζες για να περισωθούν, και οφείλουν 533 δις, που λένε ότι άρχισαν να τα δίνουν(δεν είναι σίγουρο ακόμα αυτό...), αλλά το ερώτημα εξακολουθεί και παραμένει: Γιατί πρέπει να πληρώσει ο ελληνικός λαός;

Κρ.Π.: Και η Τρόικα παραδέχτηκε ότι έκανε και λάθος…

Μ.Γλ.: Αυτά όλα τα θεωρώ παρωνυχίδες. Το κύριο θέμα είναι αυτό το ερώτημα. Γι’ αυτό ο αγώνας των εργαζομένων, είναι δίκαιος! Και όλες οι μορφές του αγώνα, από τις στάσεις εργασίας, μέχρι τις συμβολικές καταλήψεις, θεωρώ ότι είναι αναγκαίες από τη μεριά του εργαζόμενου λαού. Και ειδικά ο εργαζόμενος λαός, πρέπει να κατανοήσει αυτό το πρόβλημα που ανέφερα, για να μπορεί να έχει τα βασικά επιχειρήματα για να προχωρήσει μπροστά.

Κρ.Π.: Γενική απεργία, μίας μόνο μέρας, μπορεί να φέρει αλλαγές; Δεν θα έπρεπε να γίνει απεργία διαρκείας;

Μ.Γλ.: Απ’ ότι φαίνεται, δεν έχει γίνει κατανοητό ως τώρα, όλο το πρόβλημα, όπως το έθεσα πριν. Νομίζουν μερικοί ότι ντε και καλά, είναι κάτι που έρχεται από τη μοίρα. Ότι είναι δηλαδή «τυχερό» μας να πληρώνουμε τη κρίση! Επίσης, πως είναι προδιαγεγραμμένο, το ότι πρέπει να την πληρώσει ο λαός! Και γι' αυτό ζητούν θυσίες από το λαό. Για να προβεί κάποιος σε έναν αγώνα, πρέπει πρώτα να γνωρίζει απόλυτα το θέμα. Αν δεν το γνωρίζει, μην περιμένουμε να συνειδητοποιήσει και το πρέπει να κάνει. Δηλαδή, για να αποκτηθεί η απαραίτητη συνείδηση, ώστε να ενεργήσει ο οποιοσδήποτε πολίτης για οποιοδήποτε θέμα, προϋποθέτει οπωσδήποτε γνώση του προβλήματος! Και μάλιστα, ολοκληρωμένη γνώση του προβλήματος. Αν δεν έχει επίγνωση και αυτογνωσία, και δεν κατέχει ένα πρόβλημα, δεν μπορεί να προχωρήσει. Γι’ αυτό το λόγο, λέω, ότι αν δεν το κατανοήσουν απόλυτα αυτό το θέμα οι εργαζόμενοι -γι αυτό και το προτάσσω- δεν πρόκειται να αποκτηθεί η απαραίτητη αυτογνωσία και κατά συνέπεια η απαραίτητη κοινωνική συνείδηση, ώστε όλοι μαζί να προβούμε σε μια πανελλαδική απεργία διαρκείας με αίτημα: Σταματήστε, πια, αυτό το κακό!

Κρ.Π.: Δεν θα έπρεπε, όμως, να γίνει μια κινητοποίηση διαρκείας, που να αφορά όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά και τους άνεργους, και όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης;

Μ.Γλ.: Για να φτάσουμε εκεί, πρέπει να εξετάσουμε δύο όψεις του ίδιου προβλήματος. Η μία όψη είναι οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης. Το περίεργο είναι ότι αναγνωρίζει ότι τα μέτρα είναι επώδυνα. Έχει εξαντλήσει όλο το ελληνικό λεξιλόγιο για να περιγράψει τα επαχθέστατα αυτά μέτρα εναντίον του λαού. Και ως λύση, βρίσκει μία και μοναδική: Τα δάνεια! Τα δάνεια όμως, όπως πριν από 2300 χρόνια, είχε πει ο Μένανδρος, δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να δημιουργούν δούλους: «Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί...». Κι αυτό είναι γεγονός. Άμα δανείζεσαι, για να βγάλεις το χρέος, πάλι πρέπει να ξαναδανειστείς, και μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο. Αρκεί να θυμηθούμε, ότι το πρώτο δάνειο που συνήψε η Ελλάδα, το 1824, το ξοφλήσαμε πριν 12 χρόνια! Σκεφτείτε πόσες φορές το έχουμε… ξεχρεώσει! Λοιπόν, σε σκλαβώνει το δάνειο. Άρα, δεν είναι λύση τα δάνεια. Η άλλη όψη του ζητήματος είναι: Μας λένε –δήθεν!- ότι δεν έχουμε να κάνουμε προτάσεις, ότι δεν έχουμε άλλες λύσεις. Και εμείς απαντούμε: Αν λογαριάζεις το χρήμα ως μέσον παραγωγής αγαθών, πέφτεις σε αυτή την κατρακύλα, και δεν πρόκειται να βγεις από αυτό το αδιέξοδο. Εμείς, που θεωρούμε –και είναι η πραγματικότητα- ότι δεν δημιουργεί το χρήμα αξίες αλλά ο εργαζόμενος δημιουργεί αξίες, απαντούμε: Όταν κινητοποιηθεί ο ενεργός πληθυσμός της χώρας, αμέσως θα δημιουργηθουν αξίες. Αυτοί, κόβουνε τους μισθούς, κόβουν τις συντάξεις, κόβουν τα επιδόματα, και δεν μπορεί ο εργαζόμενος να πάει να αγοράσει οπότε κλείνει η αγορά και αμέσως παρουσιάζονται τα λουκέτα. Είναι φως φανάρι ότι η εικόνα που παρουσιάζεται στην Ελλάδα, χαρακτηρίζεται από την ανεργία, από τον κλείσιμο των καταστημάτων, και από τις αυτοκτονίες των απελπισμένων που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Εμείς, οι οποίοι λέμε, ότι εάν αξιοποιήσουμε το εργατικό δυναμικό της χώρας, αν δηλαδή πιστέψουμε στην αρχή, ότι και μόνον ο εργαζόμενος μπορεί να παράγει τα αγαθά, να, η λύση. Πώς θα γίνει αυτό; Προκαλώ, και έχω τονίσει και το τονίζω και πάλι για όσους έχουν αντίρρηση, σε μία αντιπαράθεση για το πως θα αξιοποίησουμε τις δυνατότητες, πως μπορούμε να βρούμε τα λεφτά, από ένα πρόγραμμα 5 λύσεων:

1. Το πρώτο και το κύριο είναι η εξυγίανση του δημοσιονομικού τομέα. Δηλαδή, ο δημοσιονομικός τομέας έχει τα έσοδα και τα έξοδα. Στα έσοδα: Πάταξη της φοροδιαφυγής, εξαφάνιση της φοροαπαλλαγής και φοροείσπραξη. Αυτό δεν γίνεται. Λένε ότι το κάνουν, αλλά δεν το κάνουν. Αυτή είναι μία πλευρά. Από την άλλη πλευρά, των εξόδων, είναι η εξαφάνιση της σπατάλης, που γίνεται με τους πολυθεσίτες, τους αργόμισθους και τους υψηλόμισθους. Όταν υπάρχει σωστή οικονομία, χρήματα βρίσκονται. Ποια είναι η απόδειξη; Και πέρυσι και φέτος, μας λέγανε ότι δεν έχουμε να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις εάν δεν πάρουμε τη δόση. Τελικά, τη δόση την πήρανε τον Δεκέμβριο και όχι τον Ιούλιο. Και ρωτάω: Πού τα βρήκαν τα λεφτά; Λένε ψέματα καθαρά, και δεν δίνουν και όλα τα στοιχεία, επίσης. Αυτά βέβαια τα ψέματα που λένε, τα θεωρώ παρωνυχίδες, γιατί η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει ορθολογικός προγραμματισμός, δίκαιος προγραμματισμός, για την εξυγίανση του δημοσιονομικού τομέα. Αυτό είναι το ένα.

2. Το δεύτερο είναι: Ελάτε εδώ οι τράπεζες! Σας έδωσε το κράτος 180 δις. Μήπως πρέπει να αρχίσει η επιστροφή; Αν δεν τον κάνουνε, κοινωνικοποίηση αμέσως των τραπεζών.

3. Τρίτο θέμα, είναι οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Ανέρχονται, σε 162 δις ευρώ, και οι επανορθώσεις και το αναγκαστικό δάνειο, και αν δεχθεί μία σωστή διαπραγμάτευση η Γερμανία –πιστεύω ότι θα δεχτεί όταν καταλάβει ότι η οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση το απαιτήσει, αφού μπορούμε να προσφύγουμε στα Διεθνή Δικαστήρια και αμέσως μέσα σε 15 μέρες θα έχουμε κερδίσει την υπόθεση.

4. Ο τέταρτος τρόπος είναι ο περιορισμός των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με αυτά τα υποβρύχια, τα άρματα μάχης, κλπ. Τονίζω, ότι πρέπει οπωσδήποτε η άμυνα της χώρας να μην μειωθεί στο ελάχιστο, αλλά δεν μπορεί να δίνονται χρήματα για εξοπλιστικά προγράμματα παράλογα, και εκτός οποιουδήποτε συσχετισμού δυνάμεων. Δεν μπορεί δηλαδή, να δίνουμε τα διπλάσια απ’ ότι δίνουν τα άλλα κράτη της Ευρώπης σε εξοπλισμούς.

5. Και το τελευταίο: Εάν παρόλ’ αυτά, χρειαστεί να εξευρεθούν αμέσως χρήματα, θα απευθυνθούμε στο λαό, και θα κάνουμε ένα εσωτερικό δάνειο διπλής μορφής: Εθελοντικό προς το φτωχό λαό, και υποχρεωτικό προς τα υψηλά εισοδήματα. Και το τονίζω, για υποχρεωτικό δάνειο(και όχι κατάσχεση) προς τα υψηλά εισοδήματα (Εδώ, αυτοί που με κατηγορούσαν ότι μιλάω για κατασχέσεις, κατάσχουν τα πάντα!)

Κρ.Π.: Εκτός αυτού, συνεχώς καταστρατηγείται το ελληνικό Σύνταγμα, είτε με επιστρατεύσεις απεργών, είτε με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, είτε με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δηλαδή, δεν βρισκόμαστε σε ένα σημείο, που εκτός των άλλων, είναι πλέον και η δημοκρατία το ζητούμενο;

Μ.Γλ.: Κατ’ αρχήν δεν μπορούν να μιλάνε οι άνομοι για ανομία! Από τη στιγμή που κατά παράβαση του Συντάγματος, το οποίο μιλά για ισοτιμία όλων των πολιτών, έχουν το μπόνους των 50 εδρών, δεν έχουνε τη δεδηλωμένη. Αφαιρέστε από τη σημερινή πλειοψηφία των τριών κυβερνώντων κομμάτων, πενήντα έδρες, και θα δείτε ότι δεν έχουνε τη δεδηλωμένη. Άρα, ότι νόμους και ότι προεδρικά κι αν κάνουν, είναι παράνομα. Κρ.Π.λ: Πόσω μάλλον πράξεις νομοθετικού περιεχομένου… Μ.Γλ.: Αυτοί, λοιπόν, είναι σε ανομία!

Κρ.Π.: Γι αυτό το θέμα που αναφέρατε πριν, ότι ο ελληνικός λαός για να καταφέρει να κάνει μία κινητοποίηση διαρκείας, θα πρέπει πρώτα να αποκτήσει συνείδηση του προβλήματος…

Μ.Γλ.: Ναι, είναι προϋπόθεση η γνώση! Εδώ, όμως, προσπαθούν να παρασύρουν το λαό, δυστυχώς συμπεριλαμβανομένων και πολλών ΜΜΕ, και να τον αποτρέψουν από το να δει την πραγματική αλήθεια.

Κρ.Π.: Σε αυτό οφείλεται, πιστεύεται και η όποια παθητικότητα;

Μ.Γλ.: Φυσικά! Άμα δεν του λες την πραγματικότητα, οπωσδήποτε διολισθαίνει σε οτιδήποτε άλλο...

Κρ.Π.: Γι' αυτό που έγινε στις Σκουριές, τι έχετε να πείτε; Μ.Γλ.: Είναι πρώτου μεγέθους προβοκάτσια, εναντίον του λαού. Όποιος κι αν το έχει κάνει, αποπροσανατολίζει έξω από την πραγματικότητα. Κρ.Π.: Οι κάτοικοι στις Σκουριές έχουν κάνει πάρα πολλές διαμαρτυρίες, για την καταστροφή του περιβάλλοντος, αλλά και για τον κίνδυνο που υπάρχει για την υγεία των κατοίκων από το εργοστάσιο εξόρυξης χρυσού…

Μ.Γλ.: Το λέμε και εμείς αυτό, δεν το κρύβουμε. Ότι αυτή η μορφή εξόρυξης χρυσού είναι αντιπεριβαλλοντική και καταστροφή για τον τόπο. Κρ.Π.: Πώς, λοιπόν, θα αμυνθεί ο κόσμος εκεί; Μ.Γλ.: Η βία δεν είναι λύση! Άλλο πράγμα η άμυνα και άλλο πράγμα η βία.

Κρ.Π.: Οπότε, ο μόνος τρόπος, είναι η διαμαρτυρία...

Μ.Γλ.: Όλες οι μορφές διαμαρτυρίας. Η δημιουργικότητα και η φαντασία του λαού είναι καταπληκτική, μπορεί να βρει πολλές μορφές διαμαρτυρίας. Και ήδη, έχουμε πετύχει πάρα πολλά πράγματα. Έχουμε εμποδίσει πάρα πολλά πράγματα και μπορούμε να εμποδίσουμε ακόμα περισσότερο, εάν ενεργήσουμε σωστά.

Κρ.Π.: Κάποια παραδείγματα;

Μ.Γλ.: Τόσα νομοσχέδια έφεραν στη βουλή, με στόχο να εξαντλήσουν και την τελευταία ικμάδα του ελληνικού λαού και τα αποτρέψαμε.

Κρ.Π.: Το 1940 πρώτα δημιουργήθηκε το κίνημα της Εθνικής Αλληλεγγύης και μετά οργανώθηκε το ΕΑΜ(Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) και ο ΕΛΑΣ(Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) και η Εθνική Αντίσταση. Η ιστορία τί μας διδάσκει;

Μ.Γλ.: Ο λαός έχει αρχίσει και το κάνει. Σε όλη την Ελλάδα προσπαθεί να βρει τους τρόπους π.χ. να καταργήσει τους μεσάζοντες των αγροτικών προϊόντων, και γενικά να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα, και παρόλη τη διαστρέβλωση που γίνεται καθοδηγημένα από την ίδια την κυβέρνηση και από τους Τροϊκανούς, δεν πρόκειται να αλλάξει η ουσία.

Κρ.Π.: Τι θα θέλατε να πείτε στους άνεργους, και κυρίως στους εργαζόμενους για την πανελλαδική γενική απεργία της Τετάρτης;

Μ.Γλ.: Η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή, θα επιφέρει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, ώστε να προχωρήσουμε σε μεγαλύτερες κινητοποιήσεις που θα αποτρέψουν την ολοσχερή καταστροφή της χώρας. Και να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Οι πλάτες μας(να το πω έτσι λαϊκά), είναι οι δικές μας πλάτες! Δεν έχουμε άλλες πλάτες. Κι όσες φορές ο ελληνικός λαός στηρίχτηκε στις δικές του πλάτες, κέρδισε. Όσες φορές στηρίχτηκε σε ξένες, έχασε. Αυτό λέει η ιστορία.

Tvxs.gr

Νίκος Μπελογιάννης .....σαν σήμερα η δίκη του μεγάλου Αμαλιαδαίου Κομμουνιστή

                cebccf80ceb5cebbcebfceb3ceb9ceb1cebdcebdceb7cf83-cebdceb9cebacebfcf83-2

 

Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν Έλληνας αγωνιστής της αντίστασης κατά των Γερμανών και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ που εκτελέστηκε το 1952 ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η δίκη και η εκτέλεσή του έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα και προκάλεσαν διεθνείς αντιδράσεις, ενώ έμειναν στην ιστορία ως παράδειγμα υπερβολικής σκληρότητας των μετεμφυλιοπολεμικών αντικομμουνιστικών διώξεων.

• Η ζωή του [ Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1915. Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Το 1941 παραδόθηκε στις γερμανικές αρχές Κατοχής μαζί με άλλους αριστερούς κρατουμένους.

Το 1943 κατάφερε να δραπετεύσει και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο στο πλευρό του Άρη Βελουχιώτη. Κατά τον Εμφύλιο πόλεμο που επακολούθησε ήταν Πολιτικός Επίτροπος της 10ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού και μετά την ήττα ήταν ένας από τους τελευταίους που εγκατέλειψαν τη χώρα το 1949. Η σύλληψη και η δίκη του Τον Ιούνιο του 1950 επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα με σκοπό να ξαναφτιάξει τις οργανώσεις του παράνομου τότε ΚΚΕ στην Αθήνα, που είχαν διαλυθεί από τις συλλήψεις πολλών στελεχών του και από το φόβο.

Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 συνελήφθη και δικάστηκε με βάση το Ν. 509/1947, που θεωρούσε εγκληματική οργάνωση το ΚΚΕ και το είχε κηρύξει παράνομο. Επίσης, κατηγορήθηκε ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.

Η πρώτη δίκη του Μπελογιάννη ξεκίνησε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 1951 με 92 κατηγορούμενους συνολικά, από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών στο Αρσάκειο Δικαστικό Μέγαρο. Ένα από τα μέλη του δικαστηρίου ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο μετέπειτα δικτάτορας την 21η Απριλίου 1967, ως έκτακτος στρατοδίκης. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν ο μοναδικός από τους στρατοδίκες που ψήφισε ενάντια στην θανατική καταδίκη του Μπελογιάννη.

Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου με δώδεκα θανατικές καταδίκες. Μετά την διεθνή κατακραυγή που ακολούθησε, ο Νικόλαος Πλαστήρας δηλώνει ότι η απόφαση δε θα εκτελεστεί. Αποφασίζεται όμως ο Μπελογιάνης και ορισμένοι άλλοι κατηγορούμενοι να παραπεμφθούν σε νέα δίκη με τη βαρύτερη κατηγορία της κατασκοπείας, με στόχο να αναιρεθεί η αμνηστία που υποχρεώθηκε να του δώσει.

Εν τω μεταξύ στις 16 Νοεμβρίου 1951 βρίσκονται παράνομοι ασύρματοι στις περιοχές Καλλιθέας και Φαλήρου, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους στρατοδίκες, για επιστράτευση του νόμου περί κατασκοπείας. Έτσι ο Μπελογιάννης και οι άλλοι κατηγορούμενοι προσάγονται σε νέα δίκη. Η δεύτερη αυτή δίκη αρχίζει στις 15 Φεβρουαρίου 1952, με βάση το μεταξικό νόμο 375/1936 περί κατασκοπείας, ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών. Ο Μπελογιάννης αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και πρόβαλε τις πατριωτικές του ενέργειες κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Η δίκη του πήρε μεγάλη δημοσιότητα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη. Έμεινε γνωστός ως «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», από ένα φρέσκο κόκκινο γαρύφαλλο που κρατούσε καθημερινά. Ο Πάμπλο Πικάσο εμπνεύστηκε ένα διάσημο σκίτσο από την εικόνα του ανθρώπου με το γαρύφαλλο. Διεθνής κινητοποίηση Μέσα σε χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας, η κυβέρνηση Πλαστήρα λαμβάνει περίπου 250.000 τηλεγραφήματα από όλο τον κόσμο, με τα οποία πολλοί επώνυμοι και μη ζητούν τη σωτηρία του Μπελογιάννη.

Ανάμεσά τους ο Σαρλ ντε Γκολ και σχεδόν όλες οι προσωπικότητες της γαλλικής πολιτικής ζωής, καθώς και 159 βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Πωλ Ελυάρ, ο Ζαν Κοκτώ, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Πάμπλο Πικάσσο, ο Τσάρλι Τσάπλιν είναι μερικά μόνο από τα ονόματα διανοούμενων και καλλιτεχνών που προσπαθούν να σώσουν τον Μπελογιάννη. Παρέμβαση υπέρ του Μπελογιάννη έκανε και ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Σπυρίδων λέγοντας: «Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη.

Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή». Η καταδίκη και η εκτέλεσή του Παρά την παγκόσμια κινητοποίηση και συγκίνηση, το δικαστήριο αποτελούμενο αυτήν την φορά από τακτικούς στρατοδίκες, καταδίκασε τον Μπελογιάννη και τρεις ακόμα συντρόφους του ομόφωνα σε θάνατο, την 1η Μαρτίου 1952. Λίγο αργότερα έρχεται στη δημοσιότητα το γράμμα του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη, με το οποίο αναλαμβάνει κάθε ευθύνη για την καθοδήγηση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και υπόσχεται να παρουσιαστεί στις αρχές με τον όρο να μην εκτελεσθεί ο Μπελογιάννης.

Ακολουθεί η διάψευση από τον Νίκο Ζαχαριάδη από τον ραδιοφωνικό σταθμό "Ελεύθερη Ελλάδα" του Βουκουρεστίου , αλλά και από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που χαρακτηρίζουν την επιστολή «μύθευμα της αστυνομίας», ενώ αντίθετα το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοινώνει πως ο γραφικός χαρακτήρας της επιστολής και η υπογραφή είναι γνήσια. Πάντως όταν αυτό έγινε γνωστό ο ίδιος ο Ν. Μπελογιάνης που ανέμενε στη φυλακή απόφαση του Συμβουλίου Χαρίτων φέρεται να δήλωσε στον συνήγορό του Μηνά Γαλέο, που τον επισκέφτηκε ότι "ο Νίκος Πλουμπίδης σε καμιά περίπτωση δεν ήταν όργανο της ασφάλειας". Τελικά η επιστολή δεν είχε κανένα αποτέλεσμα και η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν θα συναλλαγεί με τον καταζητούμενο για κομμουνιστική δράση Πλουμπίδη.

Η θανατική καταδίκη δεν άλλαξε ποτέ, ούτε δόθηκε χάρη, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις. Τελικά, στις 30 Μαρτίου 1952, ημέρα Κυριακή και ώρα 4.10΄ τη νύχτα, οι τέσσερις μελλοθάνατοι μεταφέρθηκαν νωρίς το πρωί από τις φυλακές της Καλλιθέας στο στρατόπεδο του Γουδή και εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού.

Η ώρα και η ημέρα της εκτέλεσης ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη (οι εκτελέσεις γινόταν πάντα με το πρώτο φως του ήλιου και ποτέ μέρα Κυριακή ακομα και από τους Γερμανους Ναζι κατακτητες) και φέρεται να έγινε τότε για να προλάβουν οι υπέρμαχοι της εκτέλεσης τυχόν απονομή χάριτος. Το πολιτικό παρασκήνιο Η δίκη και η εκτέλεση του Μπελογιάννη συνέβησαν την περίοδο που ο τότε πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας επιχειρούσε να επιβάλει πολιτική εθνικής συμφιλίωσης. Στο πρόγραμμά του ήταν η απελευθέρωση των εκτοπισμένων και των πολιτικών κρατουμένων και ενδεχομένως ακόμα και η νομιμοποίηση του ΚΚΕ.

Η ενεργοποίηση όμως του νόμου περί κατασκοπείας και η καταδίκη του Μπελογιάννη ώθησαν τα πράγματα στα άκρα, αποκαλύπτοντας έτσι ότι η όλη υπόθεση υποκινήθηκε από ανώτερους αξιωματικούς, ΙΔΕΑτες έτσι ώστε να τορπιλιστεί η πολιτική Πλαστήρα. Ο ίδιος ο Πλαστήρας φέρεται να ήταν αντίθετος στις εκτελέσεις, όμως ήταν μόνος και άρρωστος, (οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί του Κέντρου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, που στήριζε την κυβέρνηση Πλαστήρα, και ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν υπέρ των εκτελέσεων). Επίσημα όμως διέψευσε ότι δεν ήταν κύριος της κατάστασης και ότι οι εκτελέσεις έγιναν χωρίς την έγκρισή του. Η εκτέλεση Μπελογιάννη κατέφερε πλήγμα στην αξιοπιστία της κεντρώας κυβέρνησης, η οποία σε ένα από τα βασικά της συνθήματα, την ειρήνευση, φάνηκε ανακόλουθη. Συνιστούσε μια «...απότομη οπισθοδρόμηση στις πρακτικές του Εμφυλίου Πολέμου...» από μια κυβέρνηση που ταυτόχρονα προωθούσε τα μέτρα ειρήνευσης και από ένα πρωθυπουργό που δεν είχε διστάσει να παραιτηθεί τον Αύγουστο του 1950, υποστηρίζοντας την κατάργηση της θανατικής ποινής.

[1] Με τον θάνατό του ο Μπελογιάννης έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της ελληνικής αριστεράς.

Λίγες μέρες μετά την εκτέλεση το όνομά του δόθηκε σε ένα χωριό στην Ουγγαρία που στέγαζε Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες. Το χωριό Μπελογιάννης υπάρχει μέχρι σήμερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο για την δίκη του είναι ότι ο Μπελογιάννης κατάφερε να την μεταστρέψει ενάντια των κατηγόρων του με την ιστορική του απολογία.Ανάμεσα σε άλλα είπε: "Ο λόγος που δικάζομαι είναι η ιδιότητα μου ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ" και ότι "οι κομμουνιστές που τους καταδικάζουν ως προδότες δώσανε το αίμα τους για το ψωμί και τις ελευθερίες του λαού.

"Αγωνιστήκαμε δίχως να γνωρίσουμε ύπνο για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο και να δημιουργήσουμε νέους χρόνους και εποχές στο μποί των ονείρων μας στο μπόι των ανθρώπων". Εργογραφία Στην τελευταία του επιστολή, από το κελί των μελλοθανάτων, ο Ν. Μπελογιάννης αναφέρεται στην ύπαρξη δύο δικών του βιβλίων με θέματα την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και την ιστορία της λογοτεχνίας της αντίστοιχα

[2]. Από αυτά τα "χαμένα βιβλία", το πρώτο εκδίδεται το 1998 με αφορμή τον εορτασμό των 80 χρόνων του ΚΚΕ με τον τίτλο "Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα

"[3]. Εκεί παρουσιάζεται η νεότερη ιστορία της Ελλάδας μέσω του εξωτερικού της δανεισμού. Από τα "Δάνεια της Ελευθερίας" του 1824 και τον ερχομό των Βαυαρών μέχρι και την εποχή της συγγραφής του βιβλίου, η ιστορία της Ελλάδας εμφανίζεται σαν μια ιστορία υποτέλειας σε ξένες δυνάμεις που, συχνά και υπό την αμφίεση του φιλελλινισμού, δανείζαν την χώρα με δυσχερείς, υπό το άρτιο όρους, αποσπώντας τα πολλαπλάσια με την συνέργια Ελλήνων πολιτικών .

δείτε εδώ απόσπασμα της δίκης και της ομιλίας του από την ομώνυμη ταινία:

http://www.youtube.com/watch?v=MGfA-w6x9i4

Ποίοι Είμαστε

Σας καλωσορίζουμε στο  iliaplanet.gr στο νέο ιστοχώρο του νομού μας.

Το iliaplanet είναι μια νέα προσπάθεια ανάδειξης και προώθησης του νομού μας , προς την σωστή κατεύθυνση αξιοποίησης του φυσικού και πολιτιστικού μας πλούτου, σε αντίδραση των καιρών και όλων αυτών που θέλουν και επιζητούν – για τους δικούς τους λόγους ο καθένας- την οργιώδη και χωρίς σεβασμό ανάπτυξη των πραγμάτων χωρίς αξίες και ιδανικά.

Για τον λόγο αυτό το iliaplanet  είμαστε όλοι εμείς και είσαστε όλοι εσείς , ο καθένας ξεχωριστά, γιατί ο καθένας από εμάς μπορεί να συμβάλλει με τον δικό του τρόπο προς την σωστή κατεύθυνση των πραγμάτων . Μια πρώτη προσπάθεια είναι αυτός ο διαδικτυακός τόπος.

Το iliaplanet φιλοδοξεί να γίνει ένα χώρος όπου συντάκτες θα είναι όλοι εμείς οι αναγνώστες που επιθυμούμε να μεταφέρουμε και να εκφράσουμε πράγματα που μας απασχολούν χωρίς στεγανά. Για αυτό , λοιπόν, στείλτε μας το κείμενο σας ή οτιδήποτε άλλο επιθυμείτε ώστε να γίνουμε αυτό που πραγματικά πρέπει να είμαστε.

Καλώς ορίσατε και καλώς  σας βρήκαμε.

Latest Tweets

  • over a year ago